Logo du portail Kultura Paryska 22 août 2019
A-Z
o. Innocenty Maria Bocheński
Biografia
Editorialiste ur. 30 sierpnia 1902 r. w Czuszowie zm. 8 lutego 1995 r. we Fryburgu

Logik, filozof, sowietolog, publicysta, dominikanin. Ochrzczony jako Józef Franciszek Emanuel. Najstarszy brat publicystów: Aleksandra i Adolfa. W okresie międzywojennym.związany ze środowiskiem „Buntu Młodych” i „Polityki”. Po maturze wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Jako ułan 8. Pułku Ułanów im. Księcia Józefa Poniatowskiego walczył pod Komarowem. W 1920 r. rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Po dwóch latach przeniósł się do Poznania i studiował ekonomię i ekonomię polityczną, m.in. pod kierunkiem profesorów Floriana Znanieckiego i Czesława Znamierowskiego. W 1926 r. podczas przewrotu majowego stanął po stronie rządu. W tym samym roku wstąpił do nowicjatu dominikanów w Krakowie, wtedy też przyjął imiona zakonne: Innocenty Maria, którymi sygnował swe prace. W latach 1928-1943 odbył studia filozoficzne i teologiczne we Fryburgu i Rzymie. Był profesorem logiki w watykańskim Collegium Angelicum w latach 1934-1940. Habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1938 r.

Wojna
Podczas kampanii wrześniowej był kapelanem 80. Pułku Piechoty. Brał udział w bitwie pod Kockiem z Samodzielną Grupą Operacyjną Polesie gen. Franciszka Kleeberga. Przedostał się do Rzymu i w grudniu 1939 r. pełnił funkcję sekretarza komitetu dla ratowania profesorów UJ aresztowanych przez gestapo w Krakowie.
Następnie brał udział w bitwie o Monte Cassino i pod Lorento jako starszy kapelan w stopniu majora. Był szefem wydawnictw religijnych 2. Korpusu Polskiego od lipca 1944 r. do października 1945 r.

Rektor i pilot
Po wojnie profesor filozofii współczesnej na Uniwersytecie we Fryburgu, którego był rektorem w latach 1964-1966. Visiting Professor uniwersytetów w USA i Argentynie. Twórca Instytutu Europy Wschodniej, redaktor czasopisma „Studies In Soviet Thought” i serii wydawniczej „Sovietica”. Doradzał w sprawach sowieckich rządom: RFN, RPA, Argentyny i Szwajcarii.
Założyciel i pierwszy rektor Polskiej Misji Katolickiej w Szwajcarii. Członek Rady Muzeum Polskiego w Raperswilu. Autor 31 książek, ponad 200 artykułów naukowych, współautor ok. 70 prac.
W wieku 70 lat uzyskał licencję pilota.

Dziennikarz i publictysta
Zaprzyjaźniony z Jerzym Giedroyciem od czasów studenckich, drukował swoje artykuły w „Buncie Młodych”. Na łamach „Kultury” opublikował szereg artykułów dotyczących m.in. filozofii, religii, spraw sowieckich. W 1951 r. we wrześniowym numerze miesięcznika ogłosił Zarys Manifestu Demokratycznego - dokument programowy „Kultury”, który był rozpowszechniany w osobnej odbitce i podpisany przez jej zespół. Współpracował z Instytutem Literackim do końca życia.  

Bibliografia

Poza Instytutem Literackim wydał m.in.:
O patriotyzmie
           Szkocja 1942, Warszawa 1989
Filozofia bolszewicka
           Włochy 1946
ABC tomizmu
           Londyn 1950
Szkice etyczne
           Londyn 1953
Ku filozoficznemu myśleniu
           1960 (wyd. pol. 1986)
Marksizm-leninizm: nauka czy wiara
           Lublin 1988
Między logiką a wiarą
           Montricher 1988
Szkice o nacjonalizmie i katolicyzmie polskim
           Komorów 1998
Logika religii
           Warszawa 1990
Logika i filozofia: wybór pism
           Warszawa 1993
Sens życia i inne eseje
           Kraków 1993
Zarys historii filozofii
           Kraków 1993
Podręcznik do mądrości tego świata
           Warszawa 1994
Wspomnienia
           Kraków 1994
Lewica, religia, sowietologia
           Warszawa 1996

 

RETOUR VERS LE HAUT DE LA PAGE »