Logo Kultura Paryska 22 września 2017
A-Z
Andrzej Grzywacz
biografia
Historyk ur. 19 listopada 1967 w Krakowie zm. 13 grudnia 1999 w Krakowie

Historyk dziejów najnowszych Polski. W 1986 r. rozpoczął studia historyczne na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które ukończył w 1991 r., pisząc pracę magisterską „Wschodniopruski obszar operacyjny w polskim planowaniu wojennym 1918-1939”) pod opieką prof. dr. hab. Mariana Zgórniaka.
Pracował w kilku krakowskich liceach jako nauczyciel historii, a w 1996 r. obronił doktorat („Polskie planowanie wojenne na wschodnim kierunku operacyjnym w latach 1921-1939”). Zatrudniony w Instytucie Nauk Politycznych UJ, nadal też pracował jako nauczyciel. Jego głównym polem zainteresowań i badań były prace z zakresu historii wojskowości II Rzeczypospolitej i drugiej wojny światowej. Dwukrotnie był stypendystą Fundacji Pomocy Niezależnej Nauce i Literaturze Polskiej, otrzymał stypendium Fundacji Lanckorońskich z Brzezia. Wszystkie te stypendia wykorzystał na prace badawcze w archiwach londyńskich. Nawiązał kontakt z IL, co zaowocowało licznymi publikacjami w „Zeszytach Historycznych”.
Do jego ważnych prac należą: rozdział poświęcony najnowszej historii gospodarczej w pracy zbiorowej „Najnowsza historia świata 1945-1995”, pod red. A. Patka, J. Rydla, J.J. Węca (Kraków 1999), wydana wspólnie z Marcinem Kwietniem i Grzegorzem Mazurem książka: „Zbiór dokumentów ppłk. Edmunda Charaszkiewicza”, Kraków 2000, oraz rozprawy: „Armia sowiecka w ocenie polskiego kierownictwa wojskowego” („Studia Rzeszowskie”, 1999, nr 6), „Sytuacja wojskowa potencjalnych przeciwników Polski w 1922 roku” („Mars: problematyka i historia wojskowości”, 1997, nr 5), „Oddział II Sztabu Głównego w relacji płk. Józefa Englichta” („Arcana”, 1999, nr 26).

POWRÓT DO POCZĄTKU »