Logo Kultura Paryska 23 lipca 2019
LUDZIE
Zofia Hertz

LATA NAJWAŻNIEJSZE

1910  Przychodzi na świat 27 lutego w Warszawie, przy ulicy Kruczej 40.
1928  Zdaje maturę i rozpoczyna studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim.
1929  Przerywa studia. Pracuje w Łodzi w kancelarii notarialnej.
1933  Zdaje egzamin notarialny. Zostaje pierwszą kobietą, kandydatką na to stanowisko.
1939  W lutym zostaje żoną Zygmunta Hertza. Wybucha II wojna światowa.
1940  W Stanisławowie odnajduje męża, w trakcie podróży powrotnej do Warszawy, we Lwowie, zostają aresztowani przez NKWD i zesłani do Maryjskiej ASRS.
1941  Uwolnienie na mocy układu Sikorski-Majski. Oboje wstępują do Armii Polskiej w ZSRS. Pracuje w redakcji „Orła Białego” w Buzułuku.
1942  Poznaje Józefa Czapskiego, pracuje w Jungi-Jul, gdzie wówczas stacjonował sztab armii. W sierpniu zostaje ewakuowana na Bliski Wschód.
1943  Pracuje w redakcji „Parady”, w Kairze. W Quizil Ribat w Iraku poznaje Jerzego Giedroycia.
1944  Dociera wraz 2. Korpusem do Włoch. Pracuje w redakcji „Dziennika Żołnierza APW” we Florencji, potem w Bolonii.
1945  Zakończenie II wojny światowej, Zofia Hertz wraz z mężem pozostają na uchodźstwie i nadal służą w 2. Korpusie Polskim Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.
1946  W lutym w Rzymie powstaje Instytut Literacki. Zofia prowadzi sekretariat oficyny. Zostaje najbliższą współpracowniczką Jerzego Giedroycia.
1947  Ukazuje się pierwszy numer „Kultury”. Instytut Literacki przenosi się do Paryża.
1948  Zostaje zdemobilizowana, uzyskuje status uchodźcy politycznego we Francji.
1962  Od numeru czerwcowego „Kultury” prowadzi rubrykę „Humor krajowy”.
1979  Umiera Zygmunt Hertz.
2000  Po śmierci Redaktora Zofia Hertz zostaje dyrektorem Instytutu Literackiego. Wydaje ostatni - 637. - numer „Kultury”.
2001  Z rąk mera Maisons-Laffitte otrzymuje Medaille d’Or de la Ville.
2003  Umiera 20 czerwca w szpitalu w Maisons-Laffitte.

Piszą o Zofii Hertz

Karol Zbyszewski - Zagubieni romantycy
           „Kultura” 1959, nr 10/144, s. 27-46
O „Kulturze”. Wspomnienia i opinie, oprac. Grażyna i Krzysztof Pomian
            Londyn 1987
Małgorzata Ptasińska - Rzymskie lata Instytutu Literackiego
           „Zeszyty Historyczne” 137/2001 s. 3-34
Bohdan Osadczuk - Wspomnienie
            „Zeszyty Historyczne” 145/2003, s. 3-6
Iza Chruślińska - Zosia
           „Zeszyty Historyczne” 145/2003, s. 7-11
Małgorzata Ptasińska - Strażniczka „Zniczu”…
            „Zeszyty Historyczne” 145/2003, s. 11-22
Renata Gorczyńska - Wybór Zofii
           „Zeszyty Historyczne” 145/2003, s. 23-32
Anna Olszewska - Dokumenty Zofii Hertz (1910/11-2003)
           „Zeszyty Historyczne” 156/2006, s. 3-39
Barbara Toruńczyk, Rozmowa z Zofią Hertz
           „Res Publica”, 1981, nr 1
Renata Gorczyńska, Redaktor i róże – Zofia Hertz i Jerzy Giedroyc
          „Res Publica”, 1981, nr 1
Renata Gorczyńska, Portrety paryskie, 
           Kraków 1999
Elżbieta Sawicka, Przedwojenna historia. Rozmowa z Zofią Hertz
          „Rzeczpospolita. Plus-Minus”, 24 II 2001
Od Buzułuku do Bolonii, Działalność wydawnicza na szlaku Armii Polskiej na Wschodzie – 2. Korpusu Polskich Sił Zbrojnych 1941-1946, katalog wystawy
            Warszawa 2001
Joanna Podolska, Jeden grosz od weksla
          „Gazeta Wyborcza. Łódź/Fabryka”, 24 V 2002
Iza Chruślińska, Była raz „Kultura”… Rozmowy z Zofią Hertz, ze wstępem Czesława Miłosza
           Lublin 2003
Bohdan Osadczuk - Królowa Saba
            „Rzeczpospolita. Plus-Minus”, 28 VI 2003
Czesław Miłosz - Zosia, czyli dzielność
           „Tygodnik Powszechny”, nr 26, 29 VI 2003
Barbara Toruńczyk, „Kultura” od środka. Opowiada Zofia Hertz. Rozmowy w Maisons-Laffitte
           Warszawa 2006
Małgorzata Ptasińska - Z dziejów Biblioteki „Kultury” 1946-1966
            Warszawa 2006

POWRÓT DO POCZĄTKU »