Logo Kultura Paryska 19 listopada 2017
A-Z
Wojciech Skalmowski
Biografia
Publicysta ur. 24 czerwca 1933 w Poznaniu zm. 18 lipca 2008 w Brukseli
Pseudonimy: W.S., M. Broński, Maciej Broński
Orientalista, krytyk literacki i eseista. Urodził się w lekarskiej rodzinie Tadeusza i Heleny Skalmowskich. Dzieciństwo spędził w Poznaniu, lata wojenne w Sędziszowie, gimnazjum ukończył w rodzinnym mieście.
Studiował orientalistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim, doktoryzował się na Humbold Universität w Berlinie, potem wrócił do Polski. W 1968 r. podczas wydarzeń marcowych przebywał w Iranie, w związku z sytuacją polityczną w kraju postanowił pozostać na emigracji. Zamieszkał w Belgii, gdzie wykładał na Katolickim Uniwersytecie w Leuven, przez rok był także profesorem na Uniwersytecie Harvarda.

Skalmowski nawiązał listowny kontakt z Giedroyciem pod koniec lat 60., podczas swego pobytu stypendialnego na uniwersytecie Humboldta. Redaktor wysyłał mu wtedy interesujące go książki wydawane przez Instytut Literacki. Jako autor współpracę z „Kulturą” rozpoczął w 1969 r., już po swojej emigracji do Belgii. Od tego czasu na łamach czasopisma regularnie ukazywały się jego teksty, głównie krytyki literackie. Pisał pod pseudonimem M. Broński, rzadko jako Maciej Broński. Zainteresowania Skalmowskiego były niezwykle szerokie - interesował się polską i światową literaturą najnowsza, a także teoriami literatury. Oprócz recenzji (których napisał dla „Kultury”  ponad sto) publikował także teksty dotyczące teorii literatury i sytuacji politycznej na Bliskim Wschodzie. W 1981 r. nakładem IL ukazała się jego książka Teksty i preteksty, będąca zbiorem szkiców o literaturze publikowanych pod nazwiskiem Broński. W 1988 r. Skalmowski został uhonorowany za wieloletnią krytykę i eseistykę literacką nagrodą literacką im. Zygmunta Hertza. Jego teksty pojawiały się w „Kulturze” do ostatniego numeru.  

POWRÓT DO POCZĄTKU »