Logo Kultura Paryska 26 maja 2017
obrazy, głosy

Dom pracy i spotkań

Dom „Kultury” w Maisons-Laffitte – a właściwie dwa domy, bo najpierw siedziba Instytutu mieściła się przy avenue Corneille, a potem, aż do dziś, przy avenue de Poissy – to nie tylko wydawnictwo, miesięcznik czy ośrodek politycznych koncepcji. To przede wszystkim, przez dziesięciolecia, miejsce nieustającej pracy, także ale po prostu dom, w których się rozmawiało, śmiało i kłóciło, przyjmowało gości, jadało  (czasem słabo, a czasem nieźle), piło, bawiło i niestety też umierało.
„Obrazy i Głosy” to zbiór galerii, pokazujących życie w „falansterze”. Wybraliśmy je spośród tysięcy najciekawszych fotografii z naszego archiwum, są tu fragmenty filmów o „Kulturze” i jej ludziach, są też prywatne „lafickie” nagrania i audycje z zasobów Radia France International, Radia Wolna Europa i Polskiego Radia. Bardzo dziękujemy ludziom i instytucjom za udostępnienie nam swych zbiorów.

Dołożyliśmy wszelkich starań, by ustalić właścicieli praw autorskich. Jeśli kogoś pominęliśmy, prosimy o kontakt w celu załatwienia kwestii formalnych.

 

 

 

  • O Kongresie Wolności Kultury i Czesławie Miłoszu
    Kongres Wolności Kultury - inicjatywa i zasługa Jamesa Burnhama. Potem okazało się, że pieniądze pochodziły z CIA. Miłosz po decyzji pozostaniu na Zachodzie - ukryty w domu Kultury przy avenue Corneille - w obawie przed Rosjanami (by go nie porwali). "Denerwował się i drapał się". Przesłuchanie przed urzędnikami francuskimi. Wrogi stosunek do Miłosza po jego decyzji o pozostaniu na Zachodzie (Teresa Torańska cytuje artykuły: Brzeczykowskiego z „Dziennika Polskiego" o ucieczce Miłosza; Słuckiego). Powody nienawiści do Miłosza (bo był urzędnikiem ambasady; bo napisał artykuł „Nie"; bo zrobił karierę. Zawiść. Poza tym ukrywał się w Kulturze - a ich też nie lubiano). (Wywiad Teresy Torańskiej)
  • Konstanty Jeleński o Gombrowiczu i Miłoszu

    Audycja RFI. Konstanty Jeleński mówi o książkach, które zmieniły jego życie; „Ferdydurke”, miłości do poezji, wylansowaniu Gombrowicza i Miłoszu. Rozmawiała Maria Wiernikowska.

  • Wieczór Czesława Miłosza u Pallotynów
    Audycja RFI. Czesław Miłosz podczas spotkania u ks. Pallotynów w Centre du Dialogue, rue Surcouf, w Paryżu, 30/06/97. Wiersze czytane przez poetę z tomu „Piesek przydrożny” (Wyd. Znak, 1997), rozmowa o stosunkach polsko-litewskich, procesie jednoczenia Europy, Fundacja Pogranicze, pismo „Krasnogróda”, pobyty Miłosza w Polsce, stan Polski AD 1997, Ameryka i poezja amerykańska XX wieku, czym jest poezja dla Cz. Miłosza? Miłosz pesymista. (RFI)
  • Wspomnienia po śmierci Czesławie Miłoszu
    Audycja RFI. Czesław Miłosz – audycja po śmierci poety. Poetę wspominają: Henryk Giedroyc, Danuta Szumska, Brigitte Gautier.
  • Sesja „Miłosz i wiek XX” (cz. 2)
    Audycja RFI. Reportaż z sesji naukowej „Miłosz i wiek XX” w Bibliotece Polskiej w Paryżu. Wypowiedzi: Marek Tomaszewski, Michał Masłowski, Maria Delaperri?re, Jerzy Jarzębski.
  • Czesław Miłosz o lojalności wobec Francji
    Nagranie RFI. Fragment rozmowy z Czesławem Miłoszem o jego stosunku do Francji (zob też. 886 pełna wersja).
  • Niełatwe związki Czesława Miłosza z Francją
    Audycja RFI. Rozmowa z Czesławem Miłoszem o jego stosunku do Francji (rozmowa przeprowadzona latem 2002).
Oglądasz temat
Czesław Miłosz

„Pisanie na emigracji to składanie rękopisów do dziupli w drzewie” – przypomina pogląd Czesława Miłosza w zamieszczonym tu nagraniu wideo Jerzy Giedroyc. Dodaje jednak, że sam poeta – laureat Literackiej Nagrody Nobla z 1980 roku – jest dowodem fałszywości tej tezy.

Gdy Miłosz zdecydował się w 1951 roku pozostać na Zachodzie, to właśnie w Domu „Kultury” znalazł schronienie. Sam Miłosz przyznaje w jednym z zamieszczonych tu nagrań, że nie było to współistnienie „pokojowe” – dochodziło do awantur, ostrych starć. Niemniej Giedroyc publikował jego książki, a „Kultura” była jedynym pismem, które broniło go mimo jego „dość aroganckiej pozycji”.