...W pierwszym numerze charakter jego [pisma] nie jest jeszcze ustalony i trudno sądzić, czy pójdzie ono w kierunku literacko-filozoficznym, czy także historyczno-politycznym, na co zdawałaby się wskazywać, bardzo zresztą ciekawa, recenzja książki Gamelina. Osobiście, zdaje mi się, że pismo zarysowuje się raczej w pierwszym kierunku; w tym wypadku miałoby ono wielką rolę do spełnienia: pogłębianie naszej kultury, wytwarzanie nurtów myślowych, służeniu pięknu, wchłanianie wartości współczesnych obcych. Czy dobrze odgaduję program?...

Ambasador Sokolnicki proponuje Redaktorowi swoje książki i artykuły historyczne, poświęcone I i II wojnie światowej.  Jeden z nich ma zostać zatytułowany  „Sarajewskie krwawe żniwo".

Giedroyc o potrzebie wydawania przede wszystkim książek rentownych.

Omówienie bieżących numerów  „Kultury”, książki Weyganda i najnowszych wspomnień wojennych. Redaktor prosi też Sokolnickiego, wojennego ambasadora Polski w Turcji, o przesłanie swoich wspomnień do publikacji.

Giedroyc opisuje w tym liście swoje plany na numer niemiecki i prosi Sokolnickiego o napisanie do tego numeru podsumowania niemieckiej prozy wspomnieniowej.

Giedroyc odrzuca wysłany przez Sokolnickiego tekst o Borysie Pasternaku, tłumacząc się brakiem miejsca na drugi tekst o tej samej tematyce w numerze. Zwraca jednak uwagę Ambasadora na książkę Terca i pyta, czy są szanse na znalezienie dla niej wydawców tureckich.