Bogusław Miedziński ok 1920 r. Fot. NN, Wikipedia / Sygn. sm00610
© INSTYTUT LITERACKI

Biografia



Polityk, wojskowy, publicysta, autor wspomnień. 
Od 1907 r. był członkiem PPS, zdał maturę w roku 1909 r. Studia odbył we Lwowie i w Krakowie. Brał czynny udział w życiu politycznym młodzieży akademickiej. W r. 1910 wstąpił do Związku Strzeleckiego we Lwowie. W r. 1914 pracował w POW, początkowo jako Komendant Okręgu Siedleckiego; w grudniu tegoż roku został powołany do Sztabu Komendy Naczelnej POW. Brał udział we wszystkich bitwach 6·go batalionu I Brygady w czasie kampanii wołyńskiej. 
Był podpułkownikem piechoty Wojska Polskiego, żołnierzem wywiadu wojskowego, politykiem i dziennikarzem, posłem na Sejm I, II, III i IV kadencji, ministrem w rządzie Józefa Piłsudskiego i Kazimierza Bartla, wicemarszałkiem Sejmu, senatorem V kadencji i Marszałkiem Senatu II RP, wolnomularzem, członkiem Prezydium Rady Naczelnej Obozu Zjednoczenia Narodowego w 1939 r.
Po wybuchu wojny przedostał się przez Rumunię i Włochy do Francji, zaś w momencie kapitulacji Francji - przez Hiszpanię do Portugalii. W początkach roku 1941 r. został przyjęty został do wojska i zaliczony do tzw. 2·ej grupy
oficerów, rozkazem Naczelnego Wodza został skierowany do Afryki Południowej, gdzie przebywał do września 1946 r. Następnie, po półrocznym pobycie w obozie wojskowym WP w Quassasinie, przybył w 1947 r. do Anglii i został zdemobilizowany. W ostatnich latach życia pisywał sporadycznie artykuły treści historycznej dotyczące najnowszej historii Polski oraz wspomnienia.