Kazimierz Sabbat, późniejszy premier i prezydent Rzeczypospolitej na uchodźstwie, w latach 50. i 60. zajmował się harcerstwem polskim w Wielkiej Brytanii. Jerzy Giedroyc pyta go o opinię: czy pogadanki radiowe mogą zapobiec indoktrynacji harcerzy ZHP w Polsce?

Giedroyc dyskutuje z Sabbatem o sytuacji politycznej w Polsce - wolcie kardynała Wyszyńskiego, organizowanym właśnie zjeździe Związku Literatów i odwadze Andrzejewskiego. Jednocześnie zastanawiają się nad organizacją obchodów rocznicy bitwy pod Monte Cassino.

Obchody rocznicy bitwy pod Monte Cassino były dla emigracji rzeczą niezwykle istotną, o czym można się przekonać, na przykład czytając ten list. Komentarze dotyczące absencji lub udziału w tym wydarzeniu były potem komentowane. Kazimierz Sabbat wyraża także opinię o opublikowanych w ostatnim numerze „Kultury” artykułach, szczególnie chwaląc tekst Mieroszewskiego.

Zniechęcony Redaktor wysyła Sabbatowi opisy polskich ośrodków emigracyjnych, nie pozostawiając na nich suchej nitki. Jest przerażony brakiem organizacji, publicznym praniem brudów i pieniactwem, jednocześnie nie chce się angażować w żadne emigracyjne spory, ponieważ niepokoi go przede wszystkim sytuacja w Kraju.

Giedroyc nie najlepiej ocenia sytuację przedwyborczą w Polsce, decyduje się wspierać (także finansowo) kandydaturę Leszka Moczulskiego. Wyraża także opinię, że finanse „Solidarności” nie są tak złe, jak mogłoby się wydawać, ponieważ dalej czekają na nią fundusze amerykańskie.