Ameryka-Echo

01.10.1962 ( USA ) sygnatura: 1962_2_071

Komentarz do amerykańskiego wydania „Obozu wszystkich świętych” Tadeusza Nowakowskiego i aforyzmów Stanisław Jerzego Leca.

Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza

15.10.1962 ( Wielka Brytania ) sygnatura: 1962_2_072

Autor komentuje rzuconą przez Charlesa de Gaulle'a bliżej nieokreśloną formułę „Europa po Ural”, która miałoby wyznaczać nową politykę państw zachodnich do Europy Wschodniej, a która wywołało ożywioną dyskusję w polskiej prasie emigracyjnej

Związkowiec

17.10.1962 ( Kanada ) sygnatura: 1962_2_073

List z Londynu w felietonowym stylu komentuje m. in. zorganizowane w Londynie przez Tymczasową Radę Jedności Narodowej wybory 30 dodatkowych delegatów do Rady.

Neue Zürcher Zeitung

19.10.1962 ( Szwajcaria ) sygnatura: 1962_2_074

Tekst zwraca uwagę na malejącą popularność Władysława Gomułki w Polsce i odnotowuje kwestie związane z jego wizytą w Niemieckiej Republice Demokratycznej jesienią 1962 roku.

Głos Polski

19.10.1962 ( Argentyna ) sygnatura: 1962_2_075

Przedruk z „Kultury” nr 7-8 (177-178). Fragment artykułu Ignacego Wieniewskiego „Łacina a sprawa języka międzynarodowego”

Wiadomości Polskie

21.10.1962 ( Australia ) sygnatura: 1962_2_076

Szkic o Józefie Wittlinie i informacja o ogłoszeniu przez Instytut Literacki subskrypcji na tom jego esejów „Orfeusz w piekle XX wieku”.

Dziennik Chicagoski

23.10.1962 ( USA ) sygnatura: 1962_2_077

Przedruk z „Kultury” nr 9 (179) fragmentów artykułu Juliusza Mieroszewskiego „Na Rubikonie nie ma mostów”.

Dziennik Polski [Detroit]

24.10.1962 ( USA ) sygnatura: 1962_2_078

Szkic o Józefie Wittlinie i informacja o ogłoszeniu przez Instytut Literacki subskrypcji na tom jego esejów „Orfeusz w piekle XX wieku”.

Związkowiec

24.10.1962 ( USA ) sygnatura: 1962_2_079

Szkic o Józefie Wittlinie i informacja o ogłoszeniu przez Instytut Literacki subskrypcji na tom jego esejów „Orfeusz w piekle XX wieku”.

Kurier Polski

( Argentyna ) sygnatura: 1962_2_080

Witold Gombrowicz w krótkim wywiadzie opowiada o swojej twórczości, licznych tłumaczeniach na obce języki, międzynarodowej sławie i niechętnym stosunku do niej prasy emigracyjnej, w której - podkreśla - sława ta „uległa tak skutecznemu stuszowaniu, iż gdyby nie Kultura, pies z kulawą nogą by o niej się nie dowiedział”